Balık Yarası

rüyalarıma giriyorsun her gece
bir gölge gibi peşimdesin sanki
yokluğuna mı alışamadım yoksa
yoksa ben miyim senin peşinde ki?

Balık Yarası

Gitme bu akşam

Şarkılar söyle bana

Tut kollarımdan sıkıca

Sarıl bana..

Tenimde kal…

Gitme bu akşam

Yollar ağlar gidişine

Boşuna mıydı yıllar süren çırpınışlar

Tut ellerimden sıkıca

Bırakma…

Avuçlarımda kal

Gitme bu akşam

Daha bitmedi son kadeh

Daha söylenmedi son söz

Nefesinden bir nefes ver bana

Dudaklarımda kal..

Gitme bu akşam

Yıldızımız kaymadı daha

Ay hala üzerimizde

Gözyaşı olmasın yağmurlar

Bak gözlerime derinden

Bakışlarımda kal.

Gitme bu akşam

Gidersen sönecek içimdeki ateş

Üşütecek yokluğun

Üşüyecek ellerim

Gitme bu akşam

Yüreğimde kal.

Betül Göçer

                                                                    Betül göçer 

yüreğimde oluyordu depremler..taa içimde..bir yerlerde..her sözünle yıkılıyor duvarlarım..taş üstünde taş kalmıyor gözlerimde..

Neden acıtıyor yokluğun benim canımı? Bir adım atıp geri çekiliyorsun. Her gece beynimde binlerce soru gezinirken sen yenilerini ekliyorsun. Halbuki biliyorum ben senin mevsiminin yağmuru değilim.
Sadece bakamıyorum gözlerinin içine bilirsin işte!hani bir el uzatsan bana tutabilecek miyim acaba.hiç düşünmeden.Tutardım aslında ellerini,öncesiz ve sonrasız sevebilirdim seni.ama hep korkuyordum hem senden hem sensizlikten,hem sesinden hem sessizliğinden..
Anlamışsındır korkularımı,kuruntularımı..anlamışsındır ruhumu kemiren duygularımı…
Sadece sığ arayışların içinde araladım kalbimi.Gel de umudum ol demedim ki!içimde o kadar büyüktün ki benim bile gücüm yetmeyecekti sana söz geçirmeye.korkuyordum bana hükmetmenden,sana yenik düşmekten…belki alır gidersin korkularımı diye düşünürken sen içimdeki o kocaman seni öldürmeye çalışıyordun.birden değil,ağır ağır..
Ben ise hep hayat vermeye çalıştım,yaraladığın yerleri onarmaya çalıştım…anlamsız tutkularım yüzünden.inceldiği yerden kopsun ben kesip atmayayım o kocaman seni dedim.

İnceldiği yerden kopuyor şimdi bütün umutlarım,hayallerim.. içimde kalan sevginin son harfleriydin gittikçe siliniyorsun işte.ben başardım da seni mutlu etmeyi sen başaramadın.taştan mı o kalbin söyle.Söyle hangimiz fazlayız bu hikayeye.
Kendime yenik düştüğüm anlardan ibaretsin hayatımda.her şeyin senin tekelinde olduğu günlerden.Artık çok geç kaldık biz bu aşka..kayıp gitti avuçlarımızdan başkalarında hayat bulmaya.

Ne tuhaf değil mi?Bir karar veriyorum seni hayatımdan çıkarmak için ve sen bunu bilmiyorsun. Hayatımdan eksiliyorsun kendinden habersiz. Ben ise seninle birlikte alışkanlıklarımı terk ediyorum.Sana biriktirdiğim bütün sevgimi verebilseydim keşke.verebilseydim de ezilmeseydim bu sevginin büyüklüğünün altında.Farklı hayaller kurmasaydık sevebilecektik birbirimizi. Ortak hayal kurmayı bile beceremiyoruz o koskocaman aşkı nasıl ayakta tutacaktık.gücümüz yetmezdi buna.

Sen benden habersiz yaşamaya devam ederken ben yokluğuna alıştırıyorum kendimi.Senden beklentilerimi bir kenara bırakıyorum bir bir..

Eksilen sadece sen olsaydın keşke,yanında götürmeseydin benden bir şeyleri. Bazen bir şeyler söyleyecek gibi oluyordum ya yanında. Söyleyeceklerim dilimin ucunda aslında.Cesaretimi kırıyordu gözlerin.konuşamıyordum belki gidersin diye.ama şimdi ben gidiyorum. Hep demiştim ya sen benim sevgilim değildin,hayalim değildin…sadece umudumdun. Ama artık oda değilsin.halbuki ben senin birkaç satır olmanı değil kanımdan canımdan bir parça olmanı umut etmiştim. O umudu yıktın sen.
Ya ben anlatamadım,ya da sen anlamadın..
İnceldiği yerden koptu işte..

Gidilmesi gereken yollardayız şimdi.iki ayrı yol.gittikçe ırklaşan,kaybolan iki yol..ama hep biri diğerinin nöbetçisi..gizlice belki,uzaktan koruyor hep gideceği yeri.içimdeki çığlığın peşine takılıp uzaklaşıyorum senden.yapacak açıklama olmadığında deriz ya “olması gerektiği gibi” diye.gerçekten olması gereken bu muydu?geçmiş zamanlara sırt çevirmek miydi olması gereken?

Keşke yıkmasaydın umudumu
Keşke öldürmeseydin içimdeki seni
Keşke tuzaklar kurmasaydın duygularıma
Keşke inceldiği yerden kopmasaydı

**

Bembeyaz bir sayfada yeniden başlıyor tutkularım..bu vazgeçemeyiş neden?neden tutsak kalıyor saçlarım ellerine…

hiç anlamadın....

adım adım adını yazdım yollara,

kare kare resmini çizdim duvarlara,

buram buram kokunu çektim içime...

saniye saniye sesini işledim kulağıma....

anlamadın...